Varaha Dev (Tamil) / பகவான் வராஹரின் தோற்றம்

ஸ்ரீமத் பாகவதம் மூன்றாம் காண்டம், பாகம் 1, அத்யாயம் 13, பதம் 14

மனுர் உவாச
ஆதேஸே ‘ ஹம் பகவதோ வர்தேயாமீவ – ஸூதன
ஸ்தானம் த்வ் இஹானுஜானீ : ப்ரஜானாம் மம ச ப்ரபோ


ஸ்ரீ மனு கூறினார் : ஒ , அனைத்து ஆற்றல்களும் மிக்கவரே , பாவங்களை மாய்ப்பவரே , உமது கட்டளைக்கு நான் கீழ்ப்படிகிறேன் . அருள்கூர்ந்து எனக்குரிய இருப்பிடத்தையும் , எனக்குப் பிறக்கப் போகும் உயிர்களையும் பற்றி அறிவீப்பீராக .

பதம் 15

யத் ஓக : ஸ்ர்வ – பூதானாம் மஹீ மக்னா மஹாம்பஸி
அஸ்ய உத்தரணே யத்னோ தேவ தேவ்யா விதீயதாம்

ஓ, தேவர்களின் தலைவனே , மகாநீரினுள் மூழ்கியிருக்கும் பூமியினை வெளிக்கொணர்வதற்கு அருள்கூர்ந்து முயற்சிப்பீராக . ஏனெனில் உயிர்கள் அனைத்திற்கும் அதுவே இருப்பிடமாகும் . இது உமது முயற்சியினாலும் பகவானின் கருணையினாலுமே நடை பெறக் கூடியதாகும் .

பதம் 16

மைத்ரேய உவாச
பரமேஷ்டீ த்வ் அபாம் மத்யே ததா ஸன்னாம் அவேக்ஷ்ய காம்
கதம் ஏனாம் ஸமுன்னேஷ்ய இதி தத்யௌ தியா சிரம்

ஸ்ரீ மைத்ரேயர் கூறினார் : பூமி நீருக்கடியில் இருப்பதைக் கண்ட பிரம்ம தேவர் அதனை எவ்வாறு வெளியே எடுக்கலாம் என்று நீண்ட நேரம் சிந்தித்தார் .

பதம் 17

ஸ்ருஜதோ மே க்ஷிதிர் வார்பி : ப்லாவ்யமானா ரஸாம் கதா
அதாத்ர கிம் அநுஷ்டேயம் அஸ்மாபி : ஸர்க – யோஜிதை :
யஸ்யாஹம் ஹ்ருதயாத் ஆஸம் ஸ ஈஸோ விததாது மே

பிரம்மதேவர் நினைத்தார் : படைப்புத் தொழிலில் நான் ஈடுபட்டிருந்தபொழுது பூமியானது பிரளய வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்பட்டுக் கடலின் அடியில் சென்றுவிட்டது . படைப்புத் தொழிலில் ஈடுபட்டிருக்கும் நம் போன்றோர் செய்யக் கூடியது என்ன? பகவானே இதற்கு வழிகாட்டுதல் சிறந்ததாகும், அவருக்குத் தெரிவிப்போம் என்று எண்ணினார் .

பதம் – 18

இதி அபித்யாயதோ நாஸா – விவராத் ஸஹஸானக
வராஹ – தோகோ நிரகாத் அங்குஷ்ட – பரிமாணக :

ஓ . பாவமற்ற விதுரனே , பிரம்ம தேவர் இவ்வாறு சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தபொழுது திடீரென்று அவரது நாசித் துவாரத்திலிருந்து ஒரு சிறிய பன்றி வடிவம் வெளியே வந்தது. அப்பன்றியின் பரி மாணம் ஒரு கட்டை விரலின் மேற்பகுதியினைக் காட்டிலும் மிகச் சிறியதாகும் .

பதம் – 19

தஸ்யாபிபஸ்யத : கஸ்த : க்ஷணேன கில பாரத
கஜு – மாத்ர : ப்ரவவ்ருதே தத் அத்புதம் அபூன் மஹத்

ஓ, பாரதகுலத் தோன்றலே, பிரம்ம தேவர் பகவானைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பொழுது அப்பன்றி வானையடைந்து ஒரு பெரிய யானையினைப் போல் மிகப் பெரிய அற்புதமான உருவமாக மாறியது .

பதம் – 20

மரீசி – ப்ரமுகைர் விப்ரை : குமாரைர் மனுனா ஸஹ
த்ருஷ்ட்வா தத் ஸௌகரம் ரூபம் தர்கயாம் ஆஸ சித்ரதா

வானில் பன்றியினைப் போல் தோன்றிய அற்புத உருவினைக் பிரம்ம தேவர் , மரீசியின் தலைமைக்கு உட்பட்ட கீழுள்ள அந்தணர்கள் , குமாரர்கள் மற்றும் மனு போன்றோர் தங்களுக்குள் பல்வேறு விதமாக விவாதிக்கத் தொடங்கினர் .

பதம் – 21

கிம் ஏதத் ஸூகர – வ்யாஜம் ஸத்த்வம் திவ்யம் அவஸ்திதம்
அஹோ பதாஸ்சர்யம் இதம் நாஸாயா மே விநிஹ்ஸ்ருதம்

அசாதாரணமான ஓர் உயிர் , பன்றியாக பொய்த்தோற்றம் கொண்டு வந்துள்ளதோ ? இது எனது நாசியிலிருந்து வெளியே வந்தது மிகவும் ஆச்சரியகரமானதாகும் .

பதம் – 22

த்ருஷ்டோ ‘ ங்குஷ்ட – ஸிரோ – மாத்ர : க்ஷணாத் கண்ட – ஷில லா – ஸம :
அபி ஸ்வித் பகவான் ஏஷ யஜ்ஞோ மே கேதயன் மன :

முதன்முதலில் இப்பன்றி கட்டை விரலின் நுனியாகவே தோன்றியது . கணப்பொழுதில் அது ஒரு பெரிய பாறாங்கல் அளவிற்கு மாறிவிட்டது . எனது மனம் மிகுந்த குழப்பமுறுகிறது. இவர் முழுமுதற் கடவுளான விஷ்ணுவாக இருப்பாரோ ? .

பதம் – 23

இதி மீமாம்ஸதஸ் தஸ்ய ப்ரஹ்மண : ஸஹ ஸூனுபி :
பகவான் யஜ்ஞ – புருஷோ ஜகர்ஜாகேந்த்ர – ஸன்னிப :

பிரம்மதேவர் இவ்வாறு தன் புதல்வர்களுடன் விவாதித்துக் கொண்டிருந்தபொழுது முழுமுதற் கடவுளான விஷ்ணு ஒரு பெரிய மலை சப்தித்தாற் போன்று ஒலி செய்தார் .

பதம் – 24

ப்ரஹ்மாணம் ஹர்ஷயாம் ஆஸ ஹரிஸ் தாம்ஸ் ஸ்வ – கர்ஜிதேன ககுப : ப்ரதிஸ்வனயதா விபு : ச த்விஜோத்தமான்
ஸ்வ-கர்ஜிதேன ககுப: ப்ரதிஸ்வனயதா விபு:

சர்வ வல்லமையுள்ள முழுமுதற் கடவுள் , பிரம்ம தேவரையும் , உயர்நிலை பெற்ற அந்தணர்களையும் புத்துணர்ச்சி பெறச் செய்யும் வண்ணம் பலத்த மீண்டும் தமது அசாதாரணமான பலத்த குரலில் கர்ஜித்தார் . அவ்வொலி எல்லாத் திசைகளிலும் எதிரொலித்தது .

பதம் – 25

நிஸம்ய தே கர்கரிதம் ஸ்வ – கேத
க்ஷயிஷ்ணு மாயாமய ஸூகரஸ்ய
ஜனஸ் – தப : -ஸத்ய – நிவாஸினஸ் தே
த்ரிபி : பவித்ரைர் முனயோ ‘ க்ருணன் ஸ்ம

ஜனலோகம் , தபலோகம் , சத்தியலோகம் போன்றவற்றில் வாழும் மாமுனிவர்களும் , மகான்களும் , கருணை நிறைந்த பகவான் வராஹரின் , மங்களம் நிறைந்த ஆரவார ஒலியினைக் கேட்டு மூன்று வேதங்களில் இருந்து மங்களகரமான மந்திரங்களை ஓதினர் .

பதம் – 26

தேஷாம் ஸதாம் வேத – விதான – மூர்திர்
ப்ரஹ்மாவதார்யாத்ம – குணானுவாதம்
விநத்ய பூயோ விபுதோதயாய
கஜேந்த்ர – லீலோ ஜலம் ஆவிவேஸ

கஜேந்திரன் என்னும் யானையினைப் போல் , அவர் தமது சிறந்த பக்தர்களின் வேத மந்திர வழிபாட்டுக்குப் பதில் கூறுவது போல் மீண்டும் கர்ஜனை செய்து நீரினுள் இறங்கினார் . வேத மந்திரங்கள் துதிக்கும் பொருளாக இருப்பவர் பகவானே ஆவார் . அதனால் தனது பக்தர்களின் பிரார்த்தனைகள் தனக்கானவையே என்பதை அவர் நன்கறிந்திருந்தார் .

பதம் – 27

உத்க்ஷிப்த – வால : க – சர : கடோர :
ஸடா விதுன்வன் கர – ரோமஸுத்வக்
குராஹதாப்ர : ஸித – தம்ஷ்ட்ர ஈக்ஷா
ஜ்யோதிர் பபாஸே பகவான் மஹீத்ர :

பூமியை மீட்பதற்காக நீரினுள் புகுவதற்கு முன்னால் பகவான் வராஹர் வானில் வாலை வேகமாகச் சுழற்றியபடி பறந்தார் . அவரது அடர்ந்த உரோமங்கள் அலை பாய்ந்தன . அவரது பார்வை ஒளி வீசியது . மின்னுகின்ற தந்தங்களினாலும் , காலடிக் குளம்புகளினாலும் அவர் வானிலுள்ள மேகங்களைச் சிதறடித்தார்

பதம் – 28

க்ராணேன ப்ருத்வ்யா : பதவிம் விஜிக்ரன்
க்ரோடாபதேஸ : ஸ்வயம் அத்வராங்க :
கரால – தம்ஷ்ட்ரோ ‘ பி அகரால – த்ருக்ப்யாம்
உத்வீக்ஷ்ய விப்ரான் க்ருணதோ ‘ விஸத் கம்

தனிப்பட்ட முறையில் அவர் பரமபுருஷ பகவானான விஷ்ணுவே ஆதலினால் அவர் உன்னதமானவரே . ஆனால் , அவர் பன்றி வடிவம் எடுத்திருந்ததினால் பூமியினைத் தனது மோப்பத்தினால் தேடினார் . அவரது தந்தங்கள் இரண்டும் கூர்மையாகவும் அச்சந்தரும் வகையிலும் இருந்தன . அவரது பார்வை தன்னைப் பிரார்த்தித்துக் கொண்டிருந்த அந்தணப் பக்தர்களின் மேல் சென்றது . அதன்பின் அவர் நீரினுள் புகுந்தார் .

பதம் – 29

ஸ வஜ்ர – கூடாங்க – நிபாத – வேக
விஸீர்ண – குக்ஷி : ஸ்தனயன்ன் உதன்வான்
உத்ஸ்ருஷ்ட – தீர்கோர்மி – புஜைர் இவார்தஷ்
சுக்ரோஷ யஜ்ஞேஷ்வர பாஹி மேதி

மாமலையொன்று நீரினுள் விழுந்தாற்போல் பகவான் வராஹர் நீரினுள் புகுந்தவுடன் அவரது வேகத்தைத் தாங்க மாட்டாது கடல் இரண்டாகப் பிளந்தது . அப்பொழுது பெரிய அலைக்கரங்கள் இரண்டு அக்கடலில் தோன்றி பகவானைப் பிரார்த்திப்பது போன்று “ஓ, வேள்விகளின் நாயகனே , என்னை இரண்டாகத் துண்டித்து விடாதீர் , அன்புடன் என்னைக் காத்தருள்வீராக ” என்று கதறியது .

பதம் – 30

குரை : ஹுரப்ரைர் தரயம்ஸ் தத் ஆப
உத்பாத – பாரம் த்ரி – பரூ ரஸாயாம்
ததர்ஷ காம் தத்ர ஸுஷுப்ஸுர் அக்ரே
யாம் ஜீவ – தானீம் ஸ்வயம் அப்யதத்த

பகவான் வராஹர் அம்புபோல் கூர்மையாக இருந்த தனது காலடிக் குளம்புகளினால் அக்கடலைக் கிழித்துச் சென்று ஆழங் காணவே முடியாத அதன் ஆழத்தைச் சென்றடைந்தார் . அடியில் உயிர்களின் உறைவிடமான பூமி படைக்கப் பட்டது போல் அப்படியே இருந்தது . அவர் அதனைத் தானேத் தூக்கினார் .

பதம் – 31

ஸ்வ-தம்ஷ்ரயோத்ருத்ய மஹீம் நிமக்னாம்
ஸ உத்தித : ஸம்ருருசே ரஸாயா :
தத்ராபி தைத்யம் கதயாபதந்தம்
ஸுநாப – ஸுந்தீபித – தீவ்ர – மன்யு :

பகவான் வராஹர் மிக எளிதாகப் பூமியினைத் தனது தந்தங்களினால் தூக்கிக் கொண்டு நீரினின்று மேலே வந்தார் . சுதர்ஸனச் இவ்வாறு அவரது தோற்றம் ஒளிமிக்கதாக விளங்கியது . சுதர்ஸனச் சக்கரத்தினைப் போல் அவரது சினம் , பொங்கியெழுந்தது . அவர் தன்னுடன் யுத்தத்திற்கு வந்த அசுரனை ( இரண்யாக்ஷன் )உடனே கொன்றார் .

ஸ்ரீ வராஹ அவதாரமும் ஹிரண்யாட்சன் வதமும்

வராஹர் என்பது ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் பன்றி அவதாரமாகும். அசுரனான ஹிரண்யாட்சன் பூமிப் பந்தை கர்ப்போதகக் கடலில் வீசியபோது, மூழ்கிக்கொண்டிருந்த பூமியைத் தனது கோரைப்பற்களால் தூக்கி நிறுத்த இறைவன் வராஹ வடிவம் ஏற்றார். ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தின் போது தோன்றிய வெள்ளை வராஹ அவதாரத்தை விவரித்த பிறகு, மைத்ரேய முனிவர் விதுரரிடம் சாக்ஷுஷ மன்வந்தரத்தின் போது தோன்றிய சிவப்பு வராஹ அவதாரம் பற்றி விவரிக்கத் தொடங்கினார். பிரம்மா தேவர்களுக்குக் கூறியதை மைத்ரேயர் விதுரரிடம் கூறினார்.

திதியின் ஆசையும் காஷ்யபரின் எச்சரிக்கையும்

ஒருமுறை, சூரியன் மறையும் அந்திவேளையில், மரீசியின் மைந்தரான காஷ்யபர் யாகத் தீயில் விஷ்ணுவுக்கு ஆகுதி அளித்துக் கொண்டிருந்தார். அப்போது, காமத்தால் பீடிக்கப்பட்ட அவரது மனைவி திதி அவரை அணுகினாள். “அறிஞரே! யானை வாழைமரத்தை துன்புறுத்துவது போல மன்மதன் என் மனதை துன்புறுத்துகிறான். என் சக்களத்திகளைப் போலவே எனக்கும் குழந்தைகள் வேண்டும், எனவே தாங்கள் எனக்கு கருணை காட்ட வேண்டும்” என்று வேண்டினாள்.

மனைவியின் சொல்லைத் தட்டாத காஷ்யபர் அவளைச் சமாதானப்படுத்த முயன்றார். “பெண்ணே! உன் விருப்பத்தை நான் விரைவில் நிறைவேற்றுவேன். ஒரு நல்ல மனைவியின் துணையால்தான் ஒருவனால் இந்த சம்சாரக் கடலைக் கடக்க முடியும். இருப்பினும், இந்த நேரம் மிகவும் அமங்கலமானது. சிவபெருமான் தனது பூத கணங்களுடன் ரிஷப வாகனத்தில் சஞ்சரிக்கும் நேரமிது. உன் சகோதரியின் கணவரான ருத்ரன் (சிவன்) தனது மூன்று கண்களால் உன் தவறான செயலைப் பார்ப்பார்” என்று எச்சரித்தார்.

கணவனின் அறிவுரையையும் மீறி, காமத்தால் உந்தப்பட்ட திதி காஷ்யபரை வற்புறுத்தினாள். விதியை யாரால் வெல்ல முடியும்? காஷ்யபர் அந்த அமங்கலமான நேரத்தில் அவளுடன் இணைந்தார். பின்னர், நீரில் நீராடித் தூய்மைப்படுத்திக்கொண்டு, காயத்ரி மந்திரத்தை ஜபித்தபடி தியானத்தில் ஆழ்ந்தார்.

சற்று நேரத்தில் தெளிவு பெற்ற திதி, பயத்துடன் காஷ்யபரை அணுகி, “என் குழந்தைகளை சிவபெருமானின் கோபத்திலிருந்து காப்பாற்றுங்கள்” என்று வேண்டினாள்.

காஷ்யபர் கூறினார், “உனது அசுத்தமான மனம், அமங்கலமான நேரம் மற்றும் என் தடையை மீறியது ஆகியவற்றால், உனக்கு இரண்டு கொடிய மகன்கள் பிறப்பார்கள். அவர்கள் உலகத்தையே துன்புறுத்துவார்கள். இறுதியில், மகாவிஷ்ணுவே அவதாரம் எடுத்து அவர்களைக் கொல்வார்.”

திதி நிம்மதியடைந்தாள், தன் மக்கள் இறைவனின் கையால் மாள்வது சிறப்பு என்று எண்ணினாள். மேலும் காஷ்யபர், “உன் பேரன்களில் ஒருவன் (பிரகலாதன்) சிறந்த விஷ்ணு பக்தனாகத் திகழ்வான்” என்று ஆசீர்வதித்தார். தேவர்களுக்குத் தொல்லை ஏற்படும் என்பதால், திதி தனது கருவை நூறு ஆண்டுகள் தாங்கிக்கொண்டாள். இதனால் உலகம் முழுவதும் இருள் சூழ்ந்தது.

சனகாதி முனிவர்களும் வைகுண்ட வாயிற்காவலர்களும்

இதற்கிடையில், தேவர்கள் பிரம்மாவிடம் முறையிட்டனர். பிரம்மா அவர்களுக்கு ஒரு பழைய வரலாற்றைக் கூறினார்:

முன்னொரு சமயம், பிரம்மாவின் புத்திரர்களான சனகர், சனாதனர், சனந்தனர், சனத்குமாரர் ஆகிய நான்கு முனிவர்கள் வைகுண்டத்திற்குச் சென்றனர். வைகுண்டம் எங்கும் மகிழ்ச்சியும், தெய்வீக மணமும் நிறைந்திருந்தது. முனிவர்கள் ஆறு வாயில்களைக் கடந்து ஏழாவது வாயிலை அடைந்தனர். அங்கு விஷ்ணுவின் துவாரபாலகர்களான (வாயிற்காவலர்கள்) ஜெயனும் விஜயனும் காவல் காத்தனர். நான்கு முனிவர்களும் பார்க்க ஐந்து வயதுச் சிறுவர்களைப் போலத் தோன்றியதால், காவலர்கள் அவர்களைத் தடுத்தனர்.

இறைவனைத் தரிசிக்கும் ஆர்வத்தில் இருந்த முனிவர்கள் கோபமடைந்தனர். “வைகுண்டத்தில் பேதமே கிடையாது. நண்பன், எதிரி என்ற பாகுபாடு பார்க்கும் நீங்கள் இங்கு இருக்கத் தகுதியற்றவர்கள். எனவே, காமம், குரோதம் நிறைந்த ஜட உலகில் (பூமியில்) அசுரர்களாகப் பிறக்கக் கடவது” என்று சாபமிட்டனர்.

தவறை உணர்ந்த காவலர்கள் முனிவர்களின் காலில் விழுந்து மன்னிப்பு கேட்டனர். அப்போது மகாலட்சுமியுடன் விஷ்ணு அங்கே தோன்றினார். அவர் முனிவர்களைச் சமாதானப்படுத்தினார். “என் சேவகர்கள் செய்த தவறுக்கு நானே மன்னிப்பு கோருகிறேன். அந்தணர்களே எனக்குத் தெய்வம்” என்று இறைவன் பணிவுடன் கூறினார்.

இறைவனின் விருப்பப்படியே எல்லாம் நடக்கிறது என்பதை உணர்ந்த முனிவர்கள் அவரைத் துதித்தனர். இறைவன் ஜெய-விஜயர்களிடம், “நீங்கள் அசுரர்களாகப் பிறந்தாலும், என் மீது கொண்ட விரோத பாவனையால் எப்போதும் என்னை நினைத்துக் கொண்டே இருப்பீர்கள். ஏழு பிறவிகள் பக்தர்களாக இருப்பதை விட, மூன்று பிறவிகள் எதிரிகளாகப் பிறந்து, என்னால் வதம் செய்யப்பட்டு விரைவில் என்னை வந்தடைவீர்கள்” என்று அருளினார்.

ஹிரண்யாட்சனின் அட்டூழியம்

ஜெயனும் விஜயனும் வைகுண்டத்திலிருந்து கீழே விழுந்து, திதியின் கருவில் நுழைந்தனர். நூறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு திதி இரட்டையர்களைப் பெற்றெடுத்தாள். மூத்தவன் ஹிரண்யாட்சன் என்றும், இளையவன் ஹிரண்யகசிபு என்றும் அழைக்கப்பட்டனர். அவர்கள் பிறந்தவுடனே துர்சகுனங்கள் தோன்றின.

பிரம்மாவின் வரத்தால் செருக்குற்ற ஹிரண்யாட்சன், மூன்று உலகங்களையும் வென்று, தேவர்களை விரட்டியடித்தான். சண்டை போட ஆள் இல்லாததால், கடலுக்கு அடியில் சென்று வருணனைப் போருக்கு அழைத்தான். வயதான வருணன், “உன் வலிமைக்கு ஈடுகொடுக்க விஷ்ணு ஒருவரே தகுதியானவர். அவரைத் தேடிச் செல்” என்று கூறினான்.

நாரதரின் மூலம் விஷ்ணுவின் இருப்பிடத்தை அறிந்த ஹிரண்யாட்சன், கடலுக்குள் சென்றான். அங்கே வராஹ உருவெடுத்த இறைவன், பூமியைத் தன் கோரைப்பற்களில் தாங்கிக்கொண்டு மேலே வருவதைக் கண்டான். “ஓ காட்டு விலங்கே! பூமியை விட்டுவிடு” என்று ஏளனம் செய்தான்.

வராஹருக்கும் ஹிரண்யாட்சனுக்கும் போர்

கரையை அடைந்த வராஹர், பூமியைத் தண்ணீரின் மேல் மிதக்க வைத்தார். அசுரன் அவரைத் தொடர்ந்து கேலி செய்தான். “நாங்கள் காட்டு விலங்குகள்தான், உன்னைப் போன்ற நாய்களைத் தேடித்தான் வந்திருக்கிறோம்” என்று வராஹர் பதிலடி கொடுத்தார்.

இருவருக்கும் இடையே பயங்கரமான கதை (Gada) போர் நடந்தது. இரண்டு காளைகள் மோதுவது போல அவர்கள் மோதிக் கொண்டனர். இதைக் கண்ட பிரம்மா, “இறைவா! அந்தி நேரம் நெருங்குகிறது. அசுரர்களின் பலம் கூடும் முன், இவனை வதம் செய்யுங்கள்” என்று வேண்டினார்.

ஹிரண்யாட்சன் மாயாஜாலங்களைப் பிரயோகித்தான். கற்கள், ரத்தம், எலும்புகள் வானிலிருந்து பொழிந்தன. ஆனால் வராஹர் தனது சுதர்சன சக்கரத்தால் அனைத்து மாயைகளையும் அழித்தார். இறுதியில், நிராயுதபாணியான அசுரன் இறைவனைத் தன் கரங்களால் நசுக்க முயன்றான். வராஹர் அவன் காதுக்குக் கீழே லேசாக அறைந்தார். அந்த அடியைத் தாங்க முடியாமல், கண்கள் பிதுங்க, கைகால்கள் உடைய, ஒரு பெரிய மரம் வேரோடு சாய்வது போல ஹிரண்யாட்சன் விழுந்து இறந்தான்.

தேவர்கள் மலர் மாரி பொழிந்தனர். பிரம்மா, “இறைவனின் திருவடி பட்டு இறந்த இவன் பாக்கியசாலி” என்று போற்றினார்.

சூத கோஸ்வாமி நிறைவாகக் கூறினார்: “வராஹர் ஹிரண்யாட்சனைக் கொன்ற இந்த லீலையைக் கேட்பவர்களும், படிப்பவர்களும், பிரம்மஹத்தி தோஷம் உட்பட அனைத்து பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்கள்.”