ஸ்ரீ ரசிகானந்த பிரபுவின் வாழ்க்கை வரலாறு
தமது குருவான ஸ்ரீ சியாமானந்தரின் கட்டளையைத் தலைமேற்கொண்டு, ரசிகானந்தர் ஏறத்தாழ 16 ஆண்டுகள் ஸ்ரீ கௌரசுந்தரரின் போதனைகளை இவ்வுலகில் பிரச்சாரம் செய்தார். அதன்பிறகு, ரேமுனாவில் உள்ள கோபிநாதரின் தாமரைத் திருவடிகள் மூலம் அவர் தனது நித்திய லீலைக்குள் (இறைவனின் நிரந்தரத் திருவிளையாடல்கள்) நுழைந்தார். சாகப்தம் 1574 (கி.பி 1652), பங்குனி மாதத்தின் வளர்பிறை முதல் நாளில், ரசிகானந்தர் யாருக்கும் தெரியாமல் அமைதியாக சாந்தா கிராமத்திலிருந்து வெளியேறி ரேமுனாவிற்கு நடந்து சென்றார். அங்கு வந்ததும், அங்கிருந்த பக்தர்களுடன் சிறிது நேரம் கிருஷ்ண-கதையைப் பற்றிப் பேசினார். மேலும் அனைவரையும் பக்தியுடன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணருக்குச் சேவை செய்யுமாறு அறிவுறுத்தினார். பின்னர், சங்கீர்த்தனத்தைத் தொடங்கும்படி அவர்களைக் கேட்டுக்கொண்டு, அவர் ஸ்ரீ கோபிநாதர் ஆலயத்திற்குள் நுழைந்தார். முழுமையான பயமின்மையை அருளக்கூடிய க்ஷீர-சோர கோபிநாதரின் தாமரைத் திருவடிகளைத் தொட்டவாறு ஐக்கியமானார்.
ரேமுனாவில் உள்ள க்ஷீர-சோர கோபிநாதர் கோயிலின் பிரதான வாயிலுக்கு உள்ளே சென்றவுடன், வலதுபுறம் எதிரில் ரசிகானந்த பிரபுவின் சமாதி அமைந்துள்ளது. இடதுபுறம் கோயிலும், நேர் எதிரே நிர்வாக அலுவலகங்களும் உள்ளன.
பிறப்பு
சுமார் கி.பி 1590-ல் (சாகப்தம் 1512), கார்த்திகை மாதத்தின் வளர்பிறை முதல் நாளில், வீடுகள் அனைத்தும் தீபங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தீபாவளிப் பண்டிகை இரவில், ஸ்ரீ ரசிகானந்த இவ்வுலகில் தோன்றினார். ரோகினி நாட்டின் மன்னரான ஸ்ரீ அச்சுத தேவர் இவரது தந்தை ஆவார்.
ரோகினி அல்லது ராய்னி கிராமம் மல்லபூமி என்று அழைக்கப்படும் நாட்டிற்குள் அமைந்திருந்தது. இதன் ஒருபுறம் சுவர்ணரேகா நதி (சுவர்ண என்றால் தங்கம், ரேகா என்றால் கோடு என்று பொருள்) ஓடியது. இந்த சுவர்ணரேகா நதி அப்பகுதி மக்களின் பாவங்களைப் போக்கியது. ராய்னிக்கு அருகில் பரயிதா என்ற மற்றொரு கிராமம் இருந்தது. இதன் ஓரத்தில் அழகிய தோட்டங்களால் சூழப்பட்ட டோலங்கநதி ஆறு பாய்ந்தது. ராஜா அச்சுத தேவர் தனது குடிமக்களை மிகவும் அன்புடன் பராமரித்து வந்தார், மேலும் மன்னர்களுக்குரிய நெறிமுறைகளைத் தவறாமல் கடைப்பிடிப்பதில் புகழ் பெற்றவர். ராய்னி கிராமத்தில் மன்னர் அச்சுதருக்குப் பிறந்த மகன், கிழக்கு வானில் தோன்றும் சூரியனைப் போலத் தோன்றி மக்களால் மிகவும் நேசிக்கப்பட்டார். அவர் ரசிகானந்தர் என்றும் முராரி என்றும் அழைக்கப்பட்டார்.
இளமைக்காலம்
மிகச் சிறிய வயதிலேயே அவர் அனைத்து சாஸ்திரங்களிலும் தேர்ச்சி பெற்றார். அவர் தனது பெற்றோரிடம், குறிப்பாக பவானி என்ற தனது தாயிடம் மிகுந்த பக்தி கொண்டிருந்தார். அவரது தந்தை அவருக்கு மிகச் சிறிய வயதிலேயே திருமணம் செய்து வைத்தார். முராரியின் மனைவியான சியாமதாசி, நற்பண்புகளின் பெட்டகமாகத் திகழ்ந்தவர். இவர் சுவர்ணரேகா நதிக்கரையில் உள்ள ரோகினிக்கு அருகில் உள்ள கோண்டா ஷிலா கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர் (முற்காலத்தில் பாண்டவர்கள் இங்கு நாடுகடத்தப்பட்டபோது வாழ்ந்ததாகக் கூறப்படுகிறது).
குருவை சந்தித்தல்
ஒரு நாள், முராரி தனிமையான ஓரிடத்தில் அமர்ந்து, ஆன்மீகக் குருவின் தாமரைத் திருவடிகளில் தஞ்சம் அடையும் பாக்கியம் எப்போது, எங்கே கிடைக்கும் என்று எண்ணிக்கொண்டிருந்தார். அப்போது வானத்திலிருந்து ஒரு குரல், “கவலைப்படாதே, நீ ஸ்ரீ சியாமானந்தரின் சீடராவாய்” என்று கூறியது. இந்த அறிவிப்பைக் கேட்ட ரசிக முராரி மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார். ஜபம் செய்வது போல மீண்டும் மீண்டும் ‘சியாமானந்தா’ என்ற நாமத்தை முணுமுணுக்கத் தொடங்கினார்.
ஒவ்வொரு கணமும் அவரது ஆர்வம் குறைவின்றி அதிகரித்தது, சியாமானந்தரின் நாமத்தைச் சொல்லச் சொல்ல அவர் கண்களில் கண்ணீர் பெருகியது. அவர் இரவு முழுவதும் தூங்காமல் தனது குருவான சியாமானந்தரை அழைத்தபடியே இருந்தார். கடைசியாக, அதிகாலையில் அவர் கனவுலகிற்குச் சென்றார். அங்கே கருணையும் அழகும் உருவான தனது ஆன்மீக குருவைக் கண்டார். புன்னகையுடன் சியாமானந்தர் அவரிடம், “நாளை கிழக்கு வானம் சிவப்பு நிறத்தில் ஒளிரும் போது, நீ என்னை அடைவாய்,” என்று கூறி மறைந்தார். ரசிகானந்தரின் இதயம் பேரானந்தத்தில் திளைத்தது. பின்னர், உலகின் அடர்ந்த இருளை விரட்டும் காலைக் கதிர்கள் தோன்றியதும், ஞானியான முராரி பாதையை நோக்கி அமைதியாகக் காத்திருந்தார். சிறிது நேரத்தில், சூரியனைப் போலப் பிரகாசமான தேஜஸுடன், ஸ்ரீ கிஷோரா தாஸ் மற்றும் பிற சீடர்கள் சூழ சியாமானந்தர் தூரத்தில் வருவதைக் கண்டார். சூரியனை வரவேற்க மலரும் தாமரை மலரைப் போல அவரது முகம் புன்னகையுடன் இருந்தது. அவரது மார்பு ஒரு கதவைப் போல அகன்றிருந்தது. அவரது தாமரை போன்ற வாயிலிருந்து வெளிப்பட்ட ‘ஸ்ரீ கிருஷ்ண சைதன்ய-நித்யானந்தா’ என்ற இனிய நாமங்கள் அவரது தோற்றத்தை மேலும் வசீகரமாக்கின. ஆழ்ந்த அன்பில் மூழ்கிய அவர், வானத்தில் மேகங்கள் நகர்வது போலப் பாதையில் அசைந்து வந்தார். இந்தத் தெய்வீக உருவத்தைக் கண்டதும், ரசிகா அவர் முன் விழுந்து அவரது தாமரைத் திருவடிகளைத் தொட்டார். பேரானந்தத்தில் சியாமானந்தர் அவரைத் தழுவி, ஆனந்தக் கண்ணீரால் அவரை நீராட்டினார்.
பிரச்சாரத்திற்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட வாழ்க்கை
ஸ்ரீ ரசிக முராரி தன்னை இப்பிரபஞ்சத்திலுள்ள உயிரினங்களிலேயே மிகவும் பாக்கியவானாக உணர்ந்தார். ஒரு சுப நாளில் சியாமானந்தர், ரசிகாவிற்கும் அவரது மனைவிக்கும் ராதா-கிருஷ்ண மந்திர தீட்சை அளித்தார். அதன்பிறகு, ரசிகானந்தர் தனது குருவுடன் பயணம் செய்யத் தொடங்கினார். இக்காலத்தில் அவர் குருவின் மிகவும் நெருங்கிய சீடரானார். பின்னர் ஸ்ரீ கோபிவல்லபபூரில் ஸ்ரீ ராதா-கோவிந்த தேவரின் சேவையை சியாமானந்தர் அவருக்கு வழங்கினார். ரசிகானந்தர் பகவானின் சேவையில் முழுமையாக ஈடுபட்டார், பக்தர்கள் அவரது சிறந்த சேவையால் ஈர்க்கப்பட்டனர். கோபிவல்லபபூர் மற்றும் பிற இடங்களில் அவர் ஸ்ரீ கௌர-நித்யானந்தரின் செய்தியைத் தீவிரமாகப் பிரச்சாரம் செய்யத் தொடங்கினார். அவரது தாக்கத்தால் பல நாத்திகர்களும் நம்பிக்கையற்றவர்களும் ஸ்ரீ கௌர-நித்யானந்தரின் பக்தர்களாக மாறினர்.
“ரசிகானந்தரின் பிரச்சாரத்தின் அபரிமிதமான தாக்கத்தால், பல அயோக்கியர்கள், கொள்ளையர்கள் மற்றும் நாத்திகர்கள் தங்கள் பாவச் செயல்களிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு அவரது கருணையைப் பெற்றனர். அவர் தனது சீடர்களுடன் கிராமம் கிராமமாகச் சென்று பக்தி என்னும் ரத்தினத்தை விநியோகித்தார்.”
ஒருமுறை, அவரை அழிப்பதற்காக அனுப்பப்பட்ட ஒரு காட்டு யானையைக் கூட அவர் தனது சீடராக மாற்றி, கிருஷ்ணருக்கும் வைணவர்களுக்கும் சேவை செய்ய வைத்தார். யானையை அனுப்பிய அந்தத் தீயவன் தன் தவறை உணர்ந்து அவர் காலடியில் விழுந்து வணங்கினான். ரசிகானந்த தேவரின் சங்கத்தால் ஜடப் பெருங்கடலில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்ட உயிரினங்களின் எண்ணிக்கையை அளவிட முடியாது. அவர் எப்போதும் திருநாமத்தைச் சொல்வதில் மயங்கியிருந்தார். அவரது அசாதாரண குணங்களைக் கேட்டு வியக்காதவர் யார்? [பக்தி ரத்னாகரம் 15.86]. மயூரபஞ்ச் மன்னர் வைத்தியநாத பஞ்ச், படாஷ்பூர் மன்னர் கஜபதி மற்றும் சந்திரபானு, மொய்னா மன்னர் போன்ற பல தர்ம சிந்தனையுள்ள மன்னர்களும் ஜமீன்தார்களும் அவரது தாமரைத் திருவடிகளில் சரணடைந்தனர். அதுமட்டுமின்றி, பாவச் செயல் புரிந்த ஜமீன்தார் பீமா, சுபா அகமதுபெக் மற்றும் கொடிய நாத்திகரான ஸ்ரீகர் ஆகியோரும் அவர் காலடியில் சரணடைந்தனர். மற்றொரு மூர்க்கமான காட்டு யானை ரசிகானந்தரின் தெய்வீக சக்தியால் அடக்கப்பட்டு, அதன்பின் ‘கோபால தாஸ்’ என்று அழைக்கப்பட்டது. பின்னர், இரண்டு காட்டுப் புலிகளும் அவ்வாறே தங்கள் மூர்க்கத்தனத்தைக் கைவிட்டன.
ஜகந்நாதர் மீதான அன்பு
ஒரு வருடம், ஜகந்நாதரின் ரதயாத்திரை திருவிழாவின் போது, ரசிகானந்த தேவர் எங்கோ பிரச்சாரத்தில் ஈடுபட்டிருந்தார். ஆனால் ரதயாத்திரைக்கான நேரம் வந்துவிட்டதை உணர்ந்த அவர், திருவிழாவிற்குச் சரியான நேரத்தில் நீலாசலம் (பூரி) செல்ல காற்றைப் போல விரைந்தார்.
ஆனால் அதற்குள் திருவிழா தொடங்கிவிட்டது. தனது அன்புக்குரிய பக்தரான ரசிகானந்தரின் பிரிவை உணர்ந்த ஜகந்நாதர், தேரை நகர விடாமல் நிறுத்தினார். மன்னர் தனது யானைகளை வைத்துத் தேரைத் தள்ளச் சொன்னாலும், அதை ஒரு அங்குலம் கூட அசைக்க முடியவில்லை. மன்னர் விரக்தியடைவதைக் கண்ட ஜகந்நாதர், தான் தனது பக்தன் ரசிகாவுக்காகக் காத்திருப்பதாகத் தெரிவித்தார்.
இறுதியாக ரசிகானந்த தேவர் பட்டுத் துணிகள் மற்றும் பிற பரிசுகளுடன் அங்கு வந்து சேர்ந்தார். அவர் ஜகந்நாதரின் முன் விழுந்து வணங்கினார். மன்னர் அவரைத் தேரின் கயிற்றை இழுக்கக் கேட்டுக்கொண்டார். அவர் இழுத்ததும், வானத்தில் மேகங்கள் நகர்வது போலத் தேர் சாலையில் எளிதாக நகரத் தொடங்கியது. பின்னர் மன்னர் ரசிகானந்தரை ஒரு நிலத்தை தானமாக ஏற்றுக்கொண்டு அங்கு ஒரு கோயிலை நிறுவுமாறு கேட்டுக்கொண்டார். ரசிகானந்தர் ‘புல்டோட்டா மடம்’ என்று அழைக்கப்படும் இடத்தைக் கேட்டார், அது இப்போது ‘குஞ்ச மடம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. அங்கு அவர் ஸ்ரீ பட் கிருஷ்ண விக்கிரகத்தை பிரதிஷ்டை செய்தார். அந்த விக்கிரகம் இப்போது ஸ்ரீ ஸ்ரீ ராதா-ரசிக ராயர் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
பரம்பரை
ஸ்ரீ ரசிகானந்தருக்கு ஸ்ரீ ராதானந்தர், ஸ்ரீ கிருஷ்ண-கோவிந்தர் மற்றும் ஸ்ரீ ராதா-கிருஷ்ணர் ஆகிய மூன்று மகன்கள் இருந்தனர். கோபிவல்லபபூரில் உள்ள ஸ்ரீ ஸ்ரீ ராதா-கோவிந்ததேவரின் தற்போதைய சேவகர்கள் அவர்களின் சந்ததியினரே. அவர் ‘ஸ்ரீ சியாமானந்த-சதகம்’, ‘ஸ்ரீமத் பாகவதாஷ்டகம்’ மற்றும் பிற துதிகளையும் பாடல்களையும் இயற்றியுள்ளார். கல்கத்தாவிலிருந்து கரக்பூருக்கு ரயிலிலும், அங்கிருந்து பேருந்து மூலமாகவும் அவரது ஸ்ரீபாட் கோபிவல்லபபூரை அடையலாம். பூரியிலும் ரசிகானந்தருக்கு ஒரு கோயில் உள்ளது.
வைணவ ஆச்சாரியர்களின் மறைவு தினத்தை நாம் “ஜே அனிலோ பிரேம தன” (யார் இந்த அன்புச் செல்வத்தைக் கொண்டு வந்தாரோ…) என்ற பஜனையைப் பாடி அனுசரிக்கிறோம்.