பிரகலாத மகாராஜா அசுர குலத்திலும், அனுமன் வானர குலத்திலும் தோன்றியது போல, ஸ்ரீ ஹரிதாச தாக்கூர் ஒரு தாழ்ந்த குலத்தில் தோன்றினார். ஹரிதாசர் அனைத்து பிரபுத்துவ அம்சங்களுடனும் கூடிய அழகான உருவத்தைக் கொண்டிருந்தார். மிகுந்த புத்திசாலியான அவர், சமஸ்கிருதம் மற்றும் தத்துவ விவாதங்கள் அனைத்திலும் வெற்றி பெற்றார். இருந்தாலும், அவர் ஒருபோதும் தன் நிதானத்தை இழந்ததில்லை. தனது இளமைக் காலத்தில், தனது அதீத பக்தியினாலும் துறவு வாழ்க்கையினாலும் அவர் புகழ் பெற்றார். ஒரு இஸ்லாமியக் குடும்பத்தில் பிறந்திருந்தாலும், அவர் ஒரு வைஷ்ணவராக மாறியபோது, பிராமணர்கள் கூட அவரது பாத தூளியை தங்கள் உடல்களில் பூசிக்கொள்ள மிகவும் ஆர்வமாக இருந்தனர்.
முழுமுதற் கடவுளான அனந்ததேவரே ஹரிதாச தாக்கூரை இவ்வாறு புகழ்கிறார்: “பிரம்மா மற்றும் சிவபெருமான் கூட ஹரிதாசரைப் போன்ற பக்தர்களுடன் தொடர்பு கொள்ளவே எப்போதும் விரும்புகிறார்கள். மேலும், தேவர்கள் ஹரிதாசரின் திவ்யமான உடலைத் தொட விரும்புகிறார்கள். அவரது பெயரான ‘ஹரிதாசா’ என்று வெறுமனே சொல்வதன் மூலமாகவே, ஒருவர் கிருஷ்ணரின் இருப்பிடத்தை அடைவார்.” (சைதன்ய பாகவதம்).
மகாபிரபு தனது சங்கீர்த்தன இயக்கத்தைத் தொடங்குவதற்கு முன்பு, நவத்வீபம் ஸ்மார்த பிராமணர்களால் வழிநடத்தப்பட்ட தீவிர பௌதிகவாதிகளாலும் காளி உபாசகர்களாலும் நிரம்பியிருந்தது. “வைஷ்ணவர்கள் சத்தமாகப் பாடினால் அது விஷ்ணுவை எழுப்பிவிடும், அதனால் அவர் கோபமடைந்து நவத்வீபத்திற்குப் பஞ்சத்தை சாபமாக அளிப்பார்” என்று கூறி ஸ்மார்தர்கள் சத்தமாகப் பாடுவதைத் தடை செய்தனர். ஆனால் கங்கை நதிக்கரையில் சுற்றித் திரியும்போது ஹரே கிருஷ்ணா என்று சத்தமாக உச்சரிப்பது ஹரிதாசரின் வழக்கமாக இருந்தது. ஒவ்வொரு நாளும் அவர் தனது ஒரே ஒரு வேளை உணவை உட்கொள்வதற்கு முன்பு 192 சுற்றுகளை (கிருஷ்ணரின் 3,00,000 புனித நாமங்களை) முடித்திருப்பார்.
ஒருமுறை ஒரு முட்டாள் பிராமணன் ஹரிதாச தாக்கூருக்கு சவால் விடுத்தான். ஹரே கிருஷ்ணா நாமத்தை மனதிற்குள் அமைதியாக உச்சரிப்பதே சரியான முறை என்று அந்த பிராமணன் கூறினான். வேதங்கள், ஸ்ரீமத் பாகவதம் மற்றும் நாரதீய புராணம் ஆகியவற்றை மேற்கோள் காட்டி, அமைதியாக உச்சரிப்பதை விட கிருஷ்ணரின் திருநாமங்களைச் சத்தமாக உச்சரிப்பது நூறு மடங்கு அதிக பலனைத் தரும் என்பதை ஹரிதாசர் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி நிரூபித்தார். ‘யன்-நாம க்ருஹ்னன் அகிலான், ஷ்ரோத்ரூன் ஆத்மானம் ஏவச, சத்ய புனாதி…’ “உமது திருநாமத்தை உச்சரிப்பவர், தன்னை மட்டுமல்லாமல், அந்த உச்சரிப்பைக் கேட்கும் அனைவரையும் தூய்மைப்படுத்துகிறார்.” (ஸ்ரீமத் பாகவதம் 10.34.17). “உங்களுக்கு மட்டும் உணவளிப்பது சிறந்ததா, அல்லது உங்களுக்கும் உணவளித்து அதே நேரத்தில் மற்ற ஆயிரம் பேருக்கும் உணவளிப்பது சிறந்ததா?” என்று கூறி ஹரிதாசர் முடித்தார்.
சிலர் தவறாக நினைப்பதுண்டு, “ஹரிதாச தாக்கூர் எப்போதும் ஹரே கிருஷ்ணா என்று உச்சரித்துக்கொண்டிருந்ததால், அவர் ராதா-மாதவரின் லீலைகளின் ரசங்களை அனுபவிக்கவில்லை” என்று. கிருஷ்ணரின் நாமம் ஒரு சிந்தாமணி (ஆசைகளை நிறைவேற்றும் ரத்தினம்) மற்றும் ரசங்களின் முழுமையான வடிவம் (ரஸ விக்ரஹம்) ஆகும். எனவே, புனித நாமங்களைத் தூய்மையாக உச்சரிப்பதன் மூலம் ஹரிதாச தாக்கூர் ராதா-மாதவர் மீதான அன்பான பக்தியின் திவ்யமான ரசங்களை நிச்சயமாக ருசித்தார். புனித நாமத்தின் ரசனையாளரான ஹரிதாச தாக்கூர், கிருஷ்ணரின் புனித நாமங்களை இடைவிடாமல் தூய்மையாக உச்சரிப்பதன் மூலம் பெறப்படும் மகாபிரபுவின் கருணை என்னும் வாயில் வழியாக ரச சாஸ்திரங்களுக்குள் நுழைவது எப்படி என்பதை அனைவருக்கும் கற்றுக் கொடுத்தார்.
ஹரிதாச தாக்கூர் வைஷ்ணவ மதத்திற்கு மாறியதால் அச்சுறுத்தலை உணர்ந்த இஸ்லாமிய ஆட்சியாளர், அவரைக் கைது செய்தார். சாந் காஸிக்கு அறிவுறுத்துவதற்காக ஹரிதாசர் கூறினார், “படைப்பில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களும் இதயத்தில் வீற்றிருக்கும் இறைவனால் வெவ்வேறு வழிகளில் செயல்படத் தூண்டப்படுகிறார்கள். வெவ்வேறு மதங்களைச் சேர்ந்த மக்கள் தங்கள் வேதங்களின் பார்வையின்படி இறைவனின் புனித நாமங்களையும் குணங்களையும் போற்றுகிறார்கள். முழுமுதற் கடவுள் அனைவரின் மனநிலையையும் ஏற்றுக்கொள்கிறார். எவரேனும் மற்றவரின் மதத்தின் மீது துவேஷம் காட்டினால், அவர் உண்மையில் அந்த மதத்தால் வழிபடப்படும் இறைவனிடமே துவேஷம் காட்டுகிறார். கடவுள் ஒருவரே என்பதால், அந்த நபர் தான் வழிபடும் அதே முழுமுதற் கடவுள் மீதே பொறாமை கொண்டவராக ஆகிறார்.”
ஆளுநர் இந்த வார்த்தைகளைப் புரிந்து கொண்டார், ஆனால் உள்ளூர் ஆட்சியாளரான காஸி ஹரிதாசரை வற்புறுத்தினார்: “ஒன்று உனது நம்பிக்கையை விட்டுவிடு அல்லது இறந்துபோ.” ஹரிதாசர் உறுதியாக பதிலளித்தார்: “எனது உடல் துண்டு துண்டாக வெட்டப்பட்டாலும், நான் கொல்லப்பட்டாலும் – நான் தொடர்ந்து ஹரே கிருஷ்ணா என்று உச்சரித்துக்கொண்டே இருப்பேன்.” கோபமடைந்த காஸி, ஹரிதாச தாக்கூரைப் பொதுவெளியில் சாகும்வரை சாட்டையால் அடிக்குமாறு உத்தரவிட்டார். அவர் கொடூரமாக தாக்கப்பட்டு, இருபத்திரண்டு சந்தைகளின் வழியாக இழுத்துச் செல்லப்பட்டு, கங்கை நதியில் வீசப்பட்டார். ஹரியை நினைப்பதிலேயே லயித்திருந்த அவர், கடவுளின் அருளால் அற்புதமாக உயிர் பிழைத்தார். காஸி, பிராமணர்கள் மற்றும் அவரது எதிரிகள் அனைவரும் ஹரிதாசரை நோக்கி ஓடி வந்தனர். அவர்கள் ஹரிதாச தாக்கூருக்கு உற்சாகமான வரவேற்பு அளித்து, தங்கள் குற்றங்களுக்காக மன்னிப்பு கேட்டனர். அவர் அவர்களை மன்னித்து பக்தியுடன் ஆசீர்வதித்தார். காஸியின் வாயிலிருந்து வைஷ்ணவ நிந்தனையைத் தான் கேட்டதற்கு இது ஒரு தகுந்த தண்டனை என்று ஹரிதாசர் கருதினார்.
ஹரிதாசர் ஸ்ரீ அத்வைத ஆச்சார்யரிடம் தீட்சை பெற்றதாக பிரேம-விலாசம் கூறுகிறது. ஸ்ரீ சைதன்யரின் சங்கீர்த்தன இயக்கம் தொடங்கியதிலிருந்தே ஹரிதாச தாக்கூர் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தினார். நித்யானந்த பிரபுவுடன் இணைந்து, அவர் வங்காளத்தில் கிருஷ்ண உணர்வைப் பரப்பினார். ஹரிதாச தாக்கூர் ஜெகந்நாத புரிக்கு வந்தபோது, சைதன்ய மகாபிரபு தனது அறைக்கு அருகிலுள்ள தோட்டத்தில் அவருக்கு ஒரு அறையைக் கொடுத்தார். ஒவ்வொரு நாளும் பகவான் ஹரிதாசருக்கு பிரசாதம் அனுப்பி வைப்பார். அவர்கள் வழக்கமாக சந்தித்து கிருஷ்ண-கதைகளைப் பற்றி விவாதித்தனர்.
சைதன்ய மகாபிரபுவின் தாமரை முகத்தைப் பார்த்தபடியும், அவரது பாதங்களைத் தனது மார்பில் வைத்தபடியும், ஸ்ரீ கிருஷ்ண சைதன்ய என உச்சரித்துக்கொண்டே ஹரிதாசர் இவ்வுலகை விட்டுச் சென்றார். சைதன்ய மகாபிரபுவே ஹரிதாசரின் உடலை கடலுக்குச் சுமந்து சென்றார். மேலும் தனது சொந்த கைகளாலேயே அவரை மணலில் அடக்கம் செய்தார். பின்னர் ஹரிதாச தாக்கூரின் மறைவைக் கௌரவிக்கும் ஒரு திருவிழாவிற்காக மகாபிரபு பிச்சை எடுத்தார். சைதன்ய மகாபிரபு தனது தூய பக்தருக்கு இவ்வாறு அஞ்சலி செலுத்தினார்: “நாம் அனைவரும் ஹரிதாச தாக்கூரின் மகிமைகளைப் பாடுவோம். ஹரிதாசர் உலகத்தின் மகுடமாகத் திகழ்ந்தவர். அவரது மறைவால் பூமி தனது பொக்கிஷத்தை இழந்துவிட்டது. கிருஷ்ணர் தனது பெருங்கருணையால் அவரது சங்கத்தை எனக்கு அளித்திருந்தார். இப்போது அவரைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொண்டார். ஹரிதாசரே இவ்வுலகை விட்டுச் செல்ல விரும்பியபோது, என்னால் அவரைத் தடுத்து நிறுத்த முடியவில்லை. பீஷ்மதேவரைப் போலவே, ஹரிதாசரும் தனது சொந்த விருப்பப்படியே உயிரைத் துறந்தார்.” (சைதன்ய சரிதாமிர்தம், அந்திய லீலை 11.93-98).
ஹரிதாச தாக்கூரின் சமாதி ஜெகந்நாத புரியில் கடலோரம் அமைந்துள்ளது.
ஸ்ரீ ஹரிநாமாச்சார்ய ஸ்ரீல தாக்கூர் ஹரிதாசுக்கு ஜெய்!
ஹரே கிருஷ்ணா ஹரே கிருஷ்ணா கிருஷ்ண கிருஷ்ணா ஹரே ஹரே
ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே